Behandeling voor incontinentie

De blaas
De blaas ligt in het midden van het bekken, achter het schaambeen. De blaas functioneert als opslagplaats van urine. De urineblaas verzamelt de urine uit de nieren en slaat hetop tot het moment van urineren. Bij een volwassene kan de blaas gemiddeld 400 ml urine opslaan. Als het nodig is kan de blaas nog veel meer urine ophouden. De urine komt de blaas binnen via de urineleiders en verlaat de blaas uiteindelijk via de urinebuis. Als de blaas gevuld is ontstaat door rekking van de blaas een prikkel tot plassen., De sluitspier verslapt en door samentrekking van de blaas wordt de urine geloosd. Dit proces kan door allerlei oorzaken verstoord zijn, waardoor er problemen ontstaan. Een veelvoorkomend blaasprobleem is bijvoorbeeld incontinentie.

Incontinentie
Incontinentie is ongewild verlies van urine. Dit is het gevolg van een verstoorde blaasfunctie. Er is een probleem tijdens de vulling van de blaas of tijdens de lozing van de urine. Er zijn meerdere vormen van urineverlies, in de geneeskunde worden de volgende soorten incontinentie omschreven:

  • Stress-incontinentie (=inspanningsincontinentie): wordt meestal veroorzaakt door verslapping van de sluitspier van de blaas. Je kunt urine verliezen bij krachtinspanning, bijvoorbeeld bij tillen, sporten, lachen of niezen. Dit komt vaak voor bij vrouwen. Mannen hebben er eigenlijk alleen last van na een operatieve prostaatverwijdering.
  • Urge-incontinentie (=drangincontinentie): de urine komt vrijwel gelijk met het gevoel dat u moet plassen.
  • Overloopincontinentie: de blaas is voortdurend (over)vol, waardoor u regelmatig druppels (druppelincontinentie) of scheutjes urine verliest. Mogelijke oorzaken zijn een zwakke blaasspier ofeen niet goed doorgankelijke plasbuis, bijvoorbeeld door een vergrote prostaat of een vernauwing.
  • Neurogene incontinentie: ontstaat door beschadiging van de lichaamszenuwen of het centraal zenuwstelsel. Hierdoor kan een te slappe blaas ontstaan, of een juist te krachtige blaas. Bijvoorbeeld bij diabetes mellitus-Neuropathie ofna een dwarslaesie van het ruggenmerg.


Diagnose
Voor een succesvolle behandeling en effectieve zorgmoeten allereerst de aard en de oorzaken van de incontinentie worden vastgesteld. De diagnose wordt gesteld door:

  • Anamnese (intakegesprek)
  • Lichamelijk onderzoek
  • Bloed- en urineonderzoek
  • Echo van nieren en blaas
  • Cystoscopie: inwendig blaasonderzoek
  • Urodynamisch onderzoek: functie van de blaas en het afsluitmechanisme van de blaas worden getest.
  • Inwendig prostaatonderzoek (man) of gynaecologisch onderzoek (vrouw)
Afhankelijk van het soort urineverlies en de oorzaak hiervan zijn er verschillende behandelingen mogelijk:

TVT (Tension-free Vaginal Tape) (ALLEEN VOOR DE VROUW)
Dit is een draagband van fijn geweven kunststof (niet oplosbaar) hechtmateriaal die de urinebuis in de richting van de buikwand optilt.

Bij de operatie trekt de arts de wat naar beneden gezakte urinebuis omhoog, zodat de urine minder gemakkelijk uit de blaas wegstroomt. De arts brengt het draagbandje via de vagina in en zorgt ervoor dat dit, achter het schaambeen langs, onder de huid net boven het schaambeen uitkomt (zie tekening). Het bandje wordt niet vastgemaakt omdat het door weerstand niet kan verschuiven en binnen korte tijd vergroeit met het weefsel eromheen. Wanneer er ook sprake is van een zogenaamde prolaps (verzakking van de vrouwelijke geslachtsorganen), kan de uroloog beslissen om een “netje” in te brengen.

De operatie gaat gepaard met een klinische opname (2 tot 3 dagen). Deze methode wordt steeds vaker toegepast bij stress-incontinentie (inspanningsincontinentie).

Conservatieve en operatieve behandeling van descensus genitalis (cystokèle en rectokèle ) (ALLEEN VOOR DE VROUW)
Aanzienlijke en belastende bekkenbodemverzakkingen kunnen zowel conservatief als operatief, succesvol worden behandeld. Bij een aanwezige blaasverzakking kunnen aanzienlijke klachten bij het urineren en seksuele functieproblemen ontstaan. Bij een rectokèle kunnen problemen ontstaan met de ontlasting resp. de darmlediging. Bij een conservatieve behandeling wordt er een pessarium ingebracht (in de vagina), vaginaal toediening van oestrogenen en medicamenteuze behandeling, alsook geforceerde bekkenbodem gymnastiek.

Bij een operatieve ingreep wordt gestreefd, naast het herstellen van de anatomie, om de patiënt weer klachtenvrij te maken en naar optimalisatie van de functie van de blaas en de endeldarm. Het is van grote betekenis dat door deze operatieve ingreep de lichamelijke integriteit blijft bestaan en de patiënt weer deel neemt aan sociale en lichamelijke activiteiten, en cohabitatie (geslachtsgemeenschap) ook weer mogelijk is. De operatieve ingrepen die hiervoor in aanmerking komen zijn: vaginale plastiek voor en/of achter met behulp van een vaginaal matje en een complete bekkenbodem reconstructie met behulp van een matje. Verder bestaat er de mogelijkheid voor een robotgeassisteerde sacrocolpopexie . Bij al deze ingrepen moet u 4 tot 5 dagen worden opgenomen en de operatieve resultaten zijn uitstekend, dit is door vele onderzoeken (studies) aangetoond.

Blaasbreuk (eigenlijk meer een prolaps dan een breuk), uitpuiling van de blaaswand door een breukpoort, ev. samen met de uterus Uitstulping van het rectum in de vagina Bij sacrocolpopexie wordt de verzakking van de vaginaholte verholpen door een kunststofmatje aan te brengen die de vagina in de juiste, anatomische positie houdt

Male Sling (ALLEEN VOOR DE MAN):
Tijdens deze operatie wordt er een kussentje met bandjes onder de plasbuis geplaatst. Dit kussentje ondersteunt de afsluitfunctie van de plasbuis waardoor er geen of weinig urine verlies meer optreedt.

De behandeling:
De blaas wordt geleegd met een katheter. Hierna maakt de uroloog een kleine (vijf tot zes centimeter) lengtesnede in het gebied tussen de anus en de balzak. De plasbuis bevindt zich hieronder. Vervolgens legt de uroloog de plasbuis zodanig vrij dat het plaatsen van het kussentje met bandjes mogelijk is.
In de onderbuik, net boven het schaambot, komt een tweede (zes tot zeven centimeter lange) dwarse snede. De bandjes die aan het kussentje zitten, worden via de eerste snede, achter het schaambot en vóór langs de blaas geplaatst. Ze komen dan uit in de onderbuik. Hier zet de uroloog de bandjes vast met een ringetje op de peesplaat van de buikspieren. De uroloog trekt het bandje zodanig strak dat u nog steeds goed kunt plassen, maar geen (of veel minder) ongewild urineverlies heeft. Met een blaaskijker (cystoscoop) controleert de uroloog tijdens de operatie of het bandje goed zit. Bovendien meet de uroloog de afsluitdruk van de, nu door het kussentje ondersteunde, plasbuis. Als de sling goed zit, worden de bandjes die in de onderbuik uitkomen, in het onderhuidse vet ‘begraven’. De twee wondjes worden gesloten met onoplosbare hechtingen.

De operatie gaat gepaard met een klinische opname.

Deze methode wordt toegepast bij mannen die incontinent zijn gebleven na een prostaatverwijdering of na een prostaatverkleining bij een goedaardige prostaatvergroting.

EMDA (Elektro Motive Drug Administration)
EMDA is een effectieve en pijnloze manier om een geneesmiddel in weefsel toe te dienen. Met behulp van elektrische stroom wordt een opgelost geneesmiddel via de huid toegediend.

De blaas is een verzamelpunt van afvalstoffen en neemt normaliter geen stoffen op. Dus ook geen medicamenten. Daarom wordt er een speciale blaaskatheter ingebracht, waardoor zwakstroom in combinatie met elektroden op de huid, het gewenste resultaat oplevert.

De behandeling:
Om de blaas iets op te rekken wordt deze eerst via een katheter met vloeistof gevuld. Daarna worden de huidelektroden op de onderbuik geplakt en wordt de speciale katheter ingebracht. Beide worden aangesloten op de apparatuur. De in vloeistof opgeloste medicamenten worden ingebracht en de zwakstroom wordt ingeschakeld.

De hele procedure kan poliklinisch worden uitgevoerd. U hoeft dus niet te worden opgenomen en kunt dezelfde dag nog naar huis. Deze EMDA methode kan toegepast worden bij patiënten met drangincontinentie en/of vaak plassen, interstitiële cystitis of een te kleine blaascapaciteit.

Botox
Botox is een afkorting voor botuline-toxine. Dit is een medicinale stof die de signaaloverdracht van zenuwvezels naar spieren onderbreekt. Als botox in een spier wordt gespoten, kan die spier geen signaal meer ontvangen en wordt de spier verlamd. Als botox in de blaasspier wordt ingespoten wordt de signaaloverdracht van de zenuwuiteinden naar de blaasspier geblokkeerd. Hierdoor neemt de contractiekracht (samentrekking) van de blaas af. Daarnaast worden waarschijnlijk ook gevoelszenuwen vanuit de blaas geblokkeerd, waardoor het gevoel van aandrang om te plassen vermindert en u minder vaak hoeft te plassen. Botox werkt zes tot negen maanden. De botoxinjecties kunnen worden herhaald.

De behandeling:
De botoxinjecties worden in de operatiekamer gegeven. Het injecteren van botox in de blaasspier kan pijnlijk zijn. Daarom krijgt u plaatselijke narcose (ruggenprik) of algehele narcose. Er wordt een hol buisje via uw plasbuis ingebracht, tot in de blaas. Op dit buisje is een kleine camera aangesloten zodat de uroloog in de blaas kan kijken. Via het buisje wordt de blaas tot ontplooiing gebracht door water in de blaas in te brengen. Daarna wordt de injectienaald in de blaas gebracht. Op verschillende plaatsen wordt een kleine hoeveelheid botox ingespoten. De effecten van de behandeling zijn na ongeveer drie dagen merkbaar.

De behandeling gaat gepaard met een klinische opname (2 dagen). De botoxbehandeling kan een oplossing zijn bij een overactieve blaas en/of drangincontinentie.

Sacrale Neurostimulatie
Bij Sacrale Neurostimulatie (SNS) worden lichte elektrische impulsen afgegeven aan zenuwen die zich in uw onderrug bevinden (net boven het stuitje). Dit gebied heet het sacrale gebied. Het is vernoemd naar het bot dat onderdeel is van het bekken: het heiligbeen (os sacrum). Aan dit bot zit ook het stuitje.

De zenuwen in de onderrug, de sacrale zenuwen, reguleren het functioneren van:

  • de blaas
  • een deel van de darmen
  • de sluitspieren
  • de bekkenbodem


Door het (Neuro)stimuleren van die zenuwen worden de ‘verkeerde’ signalen overstemd door ‘goede’ signalen. Dit verlicht uw klachten. Eigenlijk verandert het stimuleren van deze zenuwen het eigen zenuwsignaal.

De behandeling
De behandeling bestaat uit twee fasen:
1e fase: de proefstimulatie
2e fase: de implantatie

De proefstimulatie
De arts brengt ter hoogte van de sacraalstreek een geleidingsdraad in uw onderrug in. Op de geleidingsdraad sluit hij (buiten uw lichaam) een externe neurostimulator aan. Het systeem wordt ingeschakeld.

U gaat naar huis en hervat uw normale dagelijkse leven, terwijl de draagbare externe stimulator constant op de geleidingsdraad aangesloten is. U legt tijdens de proefstimulatie uw toiletgedrag vast in een nieuw dagboek.

De elektrische pulsen van de proefstimulator zijn dezelfde als die van de definitieve stimulator. U draagt de proefstimulator aan een riem. Nadat de proefstimulatie een paar dagen heeft geduurd, bespreekt de arts de resultaten met u. De resultaten zijn gebaseerd op de dagboeken die u voor en tijdens de proefstimulatie heeft bijgehouden.

Implantatie van het apparaat
Als de arts en u het er samen over eens zijn dat neurostimulatie iets voor u is, wordt het apparaat bij u geïmplanteerd. De geleidingsdraad wordt in uw lichaam ingebracht. De definitieve neurostimulator wordt onder de huid aan de bovenzijde van de billen geïmplanteerd.

Als u de therapie definitief wilt beëindigen, verwijdert een chirurg het apparaat operatief.

De SNS methode wordt toegepast bij onder meer een overactieve blaas. Het vermindert urineverlies en onderdrukt de aandrang. SNS kan ook helpen als er urine achter blijft in de blaas, zonder dat er sprake is van een verstopping. Zenuwstimulatie kan in sommige gevallen ook de symptomen van interstitiële cystitis verlichten.

Sacrale neurostimulatie wordt toegepast wanneer andere opties niet werken of moeilijk te verdragen zijn. Alleen een arts kan vaststellen of u voor SNS in aanmerking komt. De therapie kan soms bepaalde symptomen aanzienlijk verlichten. Zo kan urineverlies worden verminderd doordat stimulatie de spieren helpt om de plasbuis (of de anus) beter gesloten te houden.
Voor meer informatie over de prijzen van de verschillende behandelingen, verwijzen u door naar één van onze Top Medical Care medewerkers 0800 - 22 20 00 5.
Ziekenhuis Gronau
Net over de grens bij Enschede ligt het Ziekenhuis Gronau. Het ziekenhuis is voorzien in alle gebruikelijke specialismen en richt zich hierbij ook op de behandeling en verzorging van Nederlandse patiënten. Zowel het team van artsen, verplegers en verpleegsters als alle andere medewerkers in het Ziekenhuis Gronau zullen u tijdens uw verblijf met persoonlijke zorg omringen. Het Ziekenhuis Gronau is gelegen aan de B54, het verlengde van de A35.

Het credo van het Ziekenhuis Gronau luidt: “Uw ziekenhuis in het hart van de Euregio”.


Prostata Zentrum Nord West
Ontvangst en onderzoek vinden plaats in het Prostata Zentrum Nordwest in het Ziekenhuis Gronau. Binnen dit ziekenhuis heeft het prostaatcentrum een kliniek gevestigd die beschikt over alle mogelijke therapieën bij prostaatproblemen. U kunt hier terecht voor alle urologische aandoeningen. Bijzonder gespecialiseerd is het centrum in het behandelen van prostaatkanker. De nieuwste behandelingen zoals de daVinci techniek en de Green Laser therapie worden hier al geruime tijd uitgevoerd. De kliniek heeft speciaal voor Nederlandse klanten begeleiders in dienst die u tijdens uw aanwezigheid bij zullen staan. Als eerste ziekenhuis in Duitsland en als één van de weinige ziekenhuizen in het hele land, biedt het Ziekenhuis Gronau samen met het PZNW nu de baanbrekende daVinci techniek aan. Een moderne techniek die staat voor medische vooruitgang, welke de grenzen van de Duitsland ver overschrijdt. Patiënten uit heel Duitsland en het aangrenzende buitenland komen inmiddels naar Gronau om zich hier te laten opereren.



Het PZNW voert momenteel daVinci operaties uit aan de volgende organen:

  • prostaat (daVinci Prostatectomie)
  • bijnier (Adrenalectomie)
  • nier (bijv. het verwijderen van de nier of een deel ervan)
  • nierbekken / urineleider (bijv. nierbekkenplastiek)
  • blaas (cystectomie, diverticulectomie)
  • zaadleider (bijv. vaso-vasostomie)

De daVinci techniek - de nieuwe baanbrekende operatie-technologie in het Ziekenhuis Gronau en het PZNW.

Is er een MRSA-beleid in Duitsland?
In Duitsland kent men geen dekkend MRSA-beleid. Uiteraard heeft het Ziekenhuis Gronau wel een MRSA-beleid. Vooraf zal er worden bekeken of u tot de risicogroep behoort. Bij ontslag uit het ziekenhuis krijgt elke Nederlandse patiënt een uitgebreid MRSA-onderzoek waarvan u de resultaten binnen 3 dagen krijgt toegestuurd. U kunt dus met een veilig en gerust gevoel de Nederlandse ziekenhuizen binnentreden.

Hoe weet ik dat het Ziekenhuis Gronau een goed ziekenhuis is?
Het Ziekenhuis Gronau behoort met het urologiecentrum tot de top 3 klinieken in Europa. Onder leiding van Dr. Witt zijn er in de kliniek meer dan 1400 daVinci prostaatkankerbehandelingen en 400 nierkankerbehandelingen uitgevoerd met succesvolle resultaten die ver boven de cijfers van de ziekenhuizen in Amerika liggen. Dr. Witt behoort met zijn team dan ook tot de top 10 van beste urologen in de wereld.
Voor meer informatie over ons team, verwijzen u door naar één van onze Top Medical Care medewerkers 0800 - 22 20 00 5.